Dla tych Polaków, którzy cokolwiek wiedzą o czasach Reformacji, anabaptyści często są wspominani jedynie w odnośnikach - uważani za sekciarzy (przez obrońców kontrreformacji) albo za niebezpiecznych fanatyków zarówno przez katolików jak i protestantów. Jest to przynajmniej dosyć smutna sytuacja. Przez prawie czterdzieści lat studia nad Reformacją w Ameryce i całej Europie doprowadziły do przekonania, że w okresie tym aktywnie działało "lewe skrzydło" radykalnych reformatorów. Ci pierwsi ewangelikalni chrześcijanie byli również aktywni w okresie Złotego Wieku Rzeczypospolitej Polski i Litwy. Pionier ruchu anabaptystycznego Marcin Czechowic i jego zbór na Kujawach pierwsi na polskim gruncie w kwietniu 1566 roku praktykowali chrzest wierzących. Wykłady te po raz pierwszy były wygłaszane na WBST w roku akademickim 2008-9. Mamy nadzieję, że czytając je ludzie w Polsce odkryją zupełnie nowy wymiar reformacyjnych początków międzynarodowego ewangelikalizmu. Pomogą one również czytelnikowi na lepsze zrozumienie współczesnego nabożeństwa ewangelikalnego, zwiastowania, misji i ewangelizacji. Wszystko to wywodzi się bowiem z wydarzeń w Zurychu w styczniu 1525 roku, które stały się katalizatorem tego, co później zostało określone Radykalną Reformacją.
Studia z anabaptyzmu